Het grote los laten..

Al tijden spookt het door mijn hoofd.
Ik moet hem,mijn grote liefde los laten.
Maar laat hij mij dan ook los?
Wil ik wel los komen van hem?
Met duizenden draden zijn we verbonden.
Soms wat los,soms heel strak.
Ik vraag hem om mijn hart terug te geven.
Jij krijgt dan ook jou hart terug.
Zou het zo werken?
Ik weet het niet.

Ik drijf mee met de golven van de zee
Regelmatig ga ik nog koppie onder,
Maar altijd kom ik weer boven.
Vaak zijn er hoge golven.
Soms is het rustig
Maar regelmatig heb ik het gevoel
dat ik verzuip
Ik kom weer net op tijd boven.

Laat me los maar hou me vast als ik het nodig heb.

tekenen

Ik blijf tekenen
net zolang tot
ik er genoeg
van krijg.

 

Dit is wanhoop
ellende
verdriet.

tranen
heel veel
tranen.

Dit is mijn leven
vol van kleur

 

Ook vol prikkeldraad
enge zwarte spinnen
valkuilen
zwarte gaten.

Laat je niks wijs maken
verdriet om een
geliefde
gaat niet over
nooit
nooit meer

Na twee jaar is het
niks minder
het is groter
het groeit

Kijk goed naar
mijn tekening
en vertel me wat
je ziet.

gisteren

Het  werk waar ik mee bezig ben is vrij somber van kleur.
Het  stukje stof hier boven is gewoon een broddel-
lapje wat er zo leuk uit zag dat ik het wilde gebruiken
in mijn werk.

Het werk zit vol met symbolen van de verwoesting
die 2 jaar geleden in mijn leven plaatsvond.

Ik denk na over een manier om alles vast te zetten.
Met een rode draad er door heen om alles te ver-
binden.
Het moet goed vastzitten maar lijken of het
elk moment uit elkaar kan vallen!

zondag

Rouw is de aanwezigheid
van een afwezige

Het grote loslaten.

Moeten wij niet alles wat we lief hebben
los laten?
Ooit...?

Over een paar dagen is het
twee jaar geleden dat mijn
lief verdween.
Het lijkt gek om dat zo te zeggen.
Maar zo zie ik het.

Wat hij achter liet hebben we
begraven.
Maar zijn geest
zijn ziel
hoe je het ook wil noemen
is verdwenen.
Voor mij onbereikbaar!

In dit werk zit een stukje
verwerking
Ik probeer iets te maken wat
in mijn hoofd zit.
Elke dag een stukje
Voor de rest
van mijn leven.

In een wereld vol prikkeldraad.